Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

«Τρομερή εμπειρία ο Παναθηναϊκός»

Η πρώτη χρονιά του Γιώργου Μπόγρη στον Παναθηναϊκό συνδυάστηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τους «πράσινους». Ο νεαρός σέντερ μπορεί να μην είχε χρόνο συμμετοχής όμως παραδέχεται ότι έμαθε πολλά.
Αναλυτικά η συνέντευξη του Γιώργου Μπόγρη στο περιοδικό TOP SCORER
-Πως αισθάνεσαι μετά την πρώτη σου χρονιά στον Παναθηναϊκό;
«Υπέροχα. Παρότι δεν είχα μεγάλο χρόνο συμμετοχής ήταν τρομερή εμπειρία για εμένα η φετινή σεζόν στον Παναθηναϊκό. Σε μια δύσκολη χρονιά με πολλούς τραυματισμούς και ατυχίες, έπεσαν οι τίτλοι τέλους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, δηλαδή την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που αμφισβήτησαν αυτή την ομάδα και υποστήριζαν πως έχει τελειώσει. Δείξαμε σε όλους ποιός είναι ο Παναθηναϊκός».
-Ναι αλλά δεν έπαιξες πολύ...
«Η αλήθεια είναι πως το περίμενα. Δεν έχω παράπονο... Δεν δικαιούμαι να έχω παράπονο. Έμαθα πολλά. Έκανα καθημερινά ποιοτική προπόνηση υπό τις οδηγίες του κορυφαίου (σ.σ. Ζέλικο Ομπράντοβιτς). Κέρδισα πολλά πράγματα γενικά».
-Πώς είναι να έχεις προπονητή τον Ομπράντοβιτς;
«Έχει αποδειχθεί πως είναι ο καλύτερος προπονητής στην Ευρώπη. Μιλούν οι τίτλοι του. Κάθε μέρα μαθαίνω και κάτι καινούριο από αυτόν. Είναι ευλογία για τον Παναθηναϊκό που έμεινε και για μένα που θα συνεχίσω να συνεργάζομαι μαζί του»:
-Θα παραμείνεις δηλαδή στον Παναθηναϊκό;
«Έχω κλειστό συμβόλαιο για ακόμη έναν χρόνο. Θα μιλήσω με τους προπονητές μου και θα δούμε. Νομίζω πως θα συνεχίσω κανονικά. Δεν υπάρχει λόγος να φύγω...».
-Πάντως, είχες εμπειρία από τίτλους όμως, γιατί το καλοκαίρι κατέκτησες με την Νέων Ανδρών το Ευρωμπάσκετ της Ρόδου...
«Πρόκειται για δύο σημαντικές επιτυχίες. Όμως, είναι διαφορετικά τα συναισθήματα. Δεν μπορώ να συγκρίνω μια διοργάνωση νέων ανδρών με το πρωτάθλημα της Α1, παρότι σε εκείνη την ομάδα ήμουν πρωταγωνιστής. Είναι άλλο πράγμα να κατακτάς το πρώτο σου πρωτάθλημα...».
-Ποιός ήταν ο αγαπημένος σου συμπαίκτης φέτος;
«Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον. Και με τον Σπανούλη έκανα παρέα και με τον Τέπιτς και με τον Περπέρογλου. Με όλα τα παιδιά... Γενικά, είναι σημαντικό που όλοι οι παίκτες κάναμε παρέα μεταξύ μας. Είναι ένα από τα μυστικά της επιτυχίας μας και οφείλεται εν πολλοίς στον κ. Ομπράντοβιτς, που εμπνέει εμπιστοσύνη».
-Ποιός παίκτης αποτελεί πρότυπο για σένα;
«Πρότυπό μου είναι ο Σπανούλης γιατί είναι γεννημένος νικητής».
-Οι συμπαίκτες σου και δη οι ψηλοί, σε βοήθησαν να μάθεις πράγματα;
«Όλα τα παιδιά με βοηθούν να βελτιώνομαι. Ειδικά ο Μάικ, από τους ψηλούς ασχολήθηκε πολύ μαζί μου στο μπασκετικό κομμάτι. Είμαι τυχερός που βρίσκομαι στην ομάδα μαζί με τόσο καλούς χαρακτήρες. Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον γυμναστή της ομάδας, Σάββα Αρώνη, ο οποίος ασχολήθηκε πολύ με την ατομική μου βελτίωση. Με έχει βοηθήσει σημαντικά, όπως και ο κόουτς Ιτούδης. Κάναμε πολλές ατομικές πρωινές προπονήσεις που με βελτίωσαν. Είναι σημαντικός για την ομάδα, όσο ο κ. Ομπράντοβιτς. Κάνει ποιοτική δουλειά και μαζί αποτελούν ένα σούπερ δίδυμο».
-Για τον Φραγκίσκο Αλβέρτη ποια η άποψή σου;
«Ο Αλβέρτης αποτελεί είδωλο για εμένα. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Όταν με έβλεπε πεσμένο ψυχολογικά ερχόταν και μου μιλούσε. Μου έδινε κουράγιο να συνεχίσω να προσπαθώ και μέσα από την προπόνηση να καταφέρω να αναδειχθώ».
-Πώς ήταν η εμπειρία του τέταρτου τελικού στο ΣΕΦ που διακόπηκε λόγω επεισοδίων;
«Στην αρχή πήγα με ενθουσιασμό εκεί μέσα, αλλά μόλις είδα το πρώτο μάρμαρο να σκαει δίπλα μου τρόμαξα. Κάθε λογής αντικείμενο έπεσε στο παρκέ και έθεσε σε κίνδυνο την σωματική μας ακεραιότητα. Δεν φοβήθηκα για τη ζωή μου, αλλά ότι θα χτυπήσω... Είναι ένα ματς που μπορεί να μην έπαιξα αλλά θα μείνει σίγουρα για πάντα χαραγμένο στη μνήμη μου».
-Για τον κόσμο του Παναθηναϊκού τί έχεις να πεις;
«Είναι εκπληκτικός. Μας βοήθησε σημαντικά κατά την διάρκεια της φετινής σεζόν. Έχουμε ένα μικρό παράπονο που στα ματς με χαμηλότερου επιπέδου αντιπάλους δεν ερχόταν στο γήπεδο ή μάλλον δεν φώναζε πολύ... Ήταν σαν φιλικά. Στα σημαντικά παιχνίδια, πάντως, ήταν δίπλα μας δηλώνοντας βροντερό παρών και δημιουργώντας φοβερή ατμόσφαιρα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που αισθάνθηκα ανατριχίλα...».
-Ποιό είναι το μπασκετικό σου όνειρο που θες να εκπληρώσεις;
«Άμα πορεύεσαι με τα όνειρα χάνεις την ουσία. Πηγαίνω βήμα-βήμα στην καριέρα μου. Είμαι παίκτης του Παναθηναϊκού και τώρα στόχος μου είναι να παίξω μπάσκετ στην ομάδα. Από εκεί και πέρα, κοιτάζοντας στο μέλλον θα ήθελαν να φορέσω και την φανέλα της Εθνικής Ανδρών. Αν τα καταφέρω αυτά τα δύο δεν θα θέλω τίποτα παραπάνω».
-Από ποια ηλικία ξεκίνησες το μπάσκετ;
«Στα 13-14 μου χρόνια ξεκίνησα το μπάσκετ, όταν φύγαμε από το χωριό όπου γεννήθηκα, τις Θεσπιές για τη Θήβα. Με... παρέσυραν οι φίλοι μου. Εξάλλου, στις Θεσπιές δεν υπήρχε ομάδα μπάσκετ, γι’ αυτό και έπαιζα στην τοπική ομάδα ποδοσφαίρου ως τερματοφύλακας. Μου άρεσε πολύ η θέση. Βέβαια, εκεί τα πράγματα ήταν δύσκολα για μένα αφού βασικός γκολκίπερ ήταν ο ξάδερφός μου και δεν ήταν εύκολο να του πάρω τη θέση. Όταν πήγα στη Θήβα, όπου υπήρχε ομάδα μπάσκετ, ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο σπορ... Αυτό, που όπως αποδεικνύεται, μου ταίριαζε περισσότερο...».
-Θεωρείς πως άξιζαν οι θυσίες που έκανες για να φτάσεις ως εδώ;
«Σίγουρα άξιζαν οι θυσίες. Άμα δεν θυσιάσεις κάτι δεν θα πάρει κιόλας. Εγώ, ας πούμε, έφυγα μικρός από το σπίτι μου και χρειάστηκε να προσπαθήσω πολύ για να επιβιώσω. Δεν έχει τόση σημασία ότι κατάφερα να γίνω κάτι, αλλά ότι προσπάθησα. Με πολλή δουλειά, τύχη και –βέβαια- ταλέντο, μπορείς να τα καταφέρεις. Οι θυσίες, όμως, δεν θα πρέπει να αφορούν το σχολείο. Αυτό δεν έχει να κάνει με τις εξόδους, τις διακοπές ή κάποια άλλα τέτοιους είδους πράγματα που στερείται ένας αθλητής. Η μόρφωση είναι κάτι διαφορετικό, μια και θα πρέπει να έχεις κάτι στα χέρια σου σε περίπτωση που δεν καταφέρεις να γίνεις επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και να βγάζεις πολλά χρήματα».
-Στον ελεύθερό σου χρόνο τί κάνεις;
«Ήρεμα πράγματα. Φαγητό με φίλους, σινεμά, dvd, playstation...».
-Τί παιχνίδια σου αρέσουν;
«Μου αρέσει πολύ το NBA 2Κ. Ασχολούμαι με τις ώρες. Από εκεί και πέρα παίζω και πολεμικά παιχνίδια...».
-Θα ήθελες, τέλος, να δώσεις μια συμβουλή στα παιδιά που θέλουν να σου μοιάσουν;
«Μου το είχε πει ο κ. Ομπράντοβιτς τις πρώτες ημέρες της παρουσίας μου στην ομάδα και προσπαθώ να το εφαρμόσω: “Αν θες να πετύχεις σε αυτό τον χώρο θα πρέπει να ζεις με το μπάσκετ. Σε τέτοιο επίπεδο δεν μπορείς να το βλέπεις σαν χόμπι. Θα πρέπει όλη μέρα να ασχολείσαι με το μπάσκετ. Να βλέπεις μπάσκετ στην τηλεόραση. Ό,τι να ‘ναι. Να παίρνεις παραστάσεις. Να κοιμάσαι και να σκέφτεσαι το μπάσκετ. Τι δεν έκανες καλά στην προπόνηση, τί πρέπει να βελτιώσεις. Με τον χαβαλέ δεν γίνεται τίποτα...”»... Πηγή gazzetta.gr.
Διαβάστε εδώ παλαιότερη συνέντευξη του Γιώργου Μπόγρη στον Γιάννη Λάντζα για τα ΘΕΣΠΙΑΚΑ sport.

1 σχόλιο:

panagos είπε...

πολύ σωστός ο Γιώργος. Κι όπως καταλάβατε ο Χάρης δεν χάνει τη θέση του από κανέναν!