Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Βασίλης Μελισσάρης. Ο τελευταίος των Μοϊκανών

Τα ΘΕΣΠΙΑΚΑ sport ξεκινάνε αφιερώματα στους μεγάλους άσσους του παρελθόντος πού έβγαλε η ομάδα μας. Παίκτες με καριέρα στο τοπικό, περιφερειακό και σε υψηλότερο επίπεδο. Θα αρχίσουμε κάπως ανορθόδοξα. Από τον παίκτη πού αγωνιζόταν μέχρι πέρσι στον Θεσπιακό.
Βασίλης Μελισσάρης
Η φωτο είναι από την απονομή για τη κατάκτηση του πρωταθλήματος 1990 – 1991 όπου πρώτος σκόρερ ήταν ο Βασίλης με 36 γκολ.
Γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1973. Πιτσιρικάς πήγαινε στις προπονήσεις της μεγάλης ομάδας. Πάντα ντυμένος με μπλού τζιν. Ο λόγος; Ντρεπόταν να φοράει σορτάκι. Ο Μπάμπης Δρίτσας (Σιάρκας), άλλος μεγάλος παίκτης της ομάδας διέκρινε το μεγάλο ταλέντο του μικρού Βασίλη και μαζί με τον προπονητή Γιάννη Μελισσάρη (Τσώνης), τον προέτρεψαν να πηγαίνει στο γήπεδο και να προπονείται με τους μεγάλους. Πράγματι ο Βασίλης ήταν παρόν στο επόμενο ραντεβού άλλα πάλι με παντελόνι. Ο Μπάμπης δεν του επέτρεψε να προπονηθεί. Ήταν η αγωνιστική περίοδος 1985-1986. Ο 13χρονος Βασιλάκης έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη ομάδα που αγωνιζόταν στη Β΄ κατηγορία Βοιωτίας. Έπαιξε τις 6 τελευταίες αγωνιστικές σαν «πλαστός». Πλαστό λέμε έναν παίκτη που αγωνίζεται με δελτίο κάποιου άλλου. Το επίσημο ντεμπούτο του έγινε την επόμενη χρονιά και την ημέρα των γενεθλίων του. 17 Νοεμβρίου 1987. Μόλις 14 ετών. Α. Ο. Θεσπιακός – Άρης Θήβας 1 - 1. Ο νεαρός επιθετικός είχε έφεση για το γκολ και αυτό φάνηκε από την αρχή της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Έτσι την πρώτη περίοδο έβαλε 7, την δεύτερη 15, με αποκορύφωμα την περίοδο 1989 – 1990 κατά την οποία σημείωσε 36 γκολ, αγωνιζόμενος πάντα στη Β΄ κατηγορία.
Μάιος 1989. Με προτροπή του Θανάση Δέδε δοκιμάζεται και συμμετέχει στις προπονήσεις με τους ερασιτέχνες του Ολυμπιακού.
Μέλος της Μικτής Βοιωτίας την ίδια χρονιά αγωνίζεται στο Βόλο στον ημιτελικό του πρωταθλήματος Ενώσεων με την Ε. Π. Σ. Μακεδονίας.
Το καλοκαίρι του 1990, επί προεδρίας Σπύρου Μπόγρη, δόθηκε δωρεάν στον Λεβαδιακό που αγωνιζόταν στη Β΄Εθνική κατηγορία. Συμμετείχε στις προπονήσει της πρώτης ομάδας και έπαιζε με τους ερασιτέχνες.
Το Δεκέμβριο, με ενέργειες του Χαράλαμπου Κώτσαινα, επιστρέφει στον Θεσπιακό που είχε ανεβεί στη Α΄ κατηγορία, και σε 15 παιχνίδια του δευτέρου γύρου σημειώνει 26 γκόλ.
Αύγουστος 1993 παίρνει μεταγραφή για τη Δάφνη Ερυθρών. Προηγουμένως είχε δοκιμαστεί στον Αχαρναϊκό. Εκείνος προτίμησε τη ομάδα της Δάφνης. Άτυχος στη αρχή γιατί συνέβη (Νοέμβριος 1993), ο πρώτος σοβαρός τραυματισμός. Κάταγμα περόνης. Έμεινε δύο μήνες εκτός αγώνων. Στη Δάφνη αγωνίστηκε πέντε χρόνια (1993 – 1997) και στα οποία ήταν πρώτος σκόρερ και αρχηγός της ομάδας.
Αύγουστος 1997. Επιστροφή στα παλιά λημέρια. Τραυματίζεται σοβαρά (ρήξη πρόσθιου χιαστού), για δεύτερη φορά στον αγώνα Οινόφυτα - Θεσπιακός.
Το Δεκέμβριο του 2008 παίζει τον τελευταίο του αγώνα, με την αγαπημένη του ομάδα. Σχηματάρι – Θεσπιακός 2 – 0.
Διοικήσεις πού προσέφεραν: Παναγιώτης Λάμπρου, Σπύρος Μπόγρης, Σωτήρης Κούνος, Νίκος Χατζής, Χαράλαμπος Κώτσαινας.
Βοήθησαν στη καριέρα του: Θανάσης Δέδες, Γιάννης Μελισσάρης, Χαράλαμπος Δρίτσας, Δημήτρης Βακιρλής, Μελέτης Σοφός.
Σημείωση: Με όλες τις διοικήσεις του Θεσπιακού δεν του έλειψε τίποτα.
Φωτογραφικό αρχείο
1990-1991. Παιχνίδι απονομής πρωταθλήματος και πρώτου σκόρερ στον Β. Μελισσάρη με 36 γκολ.
1990-1991. Προπόνηση με τον Θεσπιακό.
1989-1990
1994. Δάφνη Ερυθρών.
1997-1998. Θεσπιακός.
Επόμενο αφιέρωμα: Γιάννης Κουτσούρης. 

1 σχόλιο:

panagos είπε...

Για τους νεότερους του χωριού μας (όπως και για μένα) ο Βασίλης υπήρξε τεράστιο ίνδαλμα. Στην χρυσή του δεκαετία (1990-2000) ήταν ο καλύτερος επιθετικός της Βοιωτίας. Αυτό δεν ειναι δική μου άποψη. Ενδεικτικά θα αναφέρω ότι ο Ολυμπιακός πείστηκε για τις ικανότητες του Βασίλη μέσα σε 100 αγωνιστικά λέπτα περίπου, την στιγμή που για τους περισσότερους χρειάζεται ένα τρίμηνο παρακολούθησης.
Είναι ο μοναδικός που μπορεί να εμπνεύσει την ποδοσφαιρική κοινωνία του χωριού μας. Ειδικά αυτή τη στιγμή που ο Θεσπιακός βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση.