Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

16ο αφιέρωμα: Γεράσιμος Μπόγρης.

Η πρώτη φορά που ασχολήθηκε σοβαρά με την μπάλα και έδειξε το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του ήταν στα εννιά του. Με ένα καταπληκτικό ανάποδο ψαλίδι, όντας φιλοξενούμενος, κατάφερε να τραβήξει τα φώτα πάνω του. Οι γηπεδούχοι έγιναν πυρ και μανία που ο μικρός Γεράσιμος άλωσε την έδρα τους σπάζοντας την λάμπα και προκαλώντας βραχυκύκλωμα. Όταν πήγαν στον πίνακα να σηκώσουν την ασφάλεια είδαν το σκορ 0-1 να αναβοσβήνει! Ήταν η στιγμή που ο Μάκης, κοιτώντας το δεξί του πόδι, αναφώνησε : Είσαι ένα πιστόλι.

Λίγα χρόνια μετά έβγαλε δελτίο στην ομάδα του Θεσπιακου. Άκουγε πάντα με προσοχή τον προπονητή του κι έτσι έμαθε με το ν και με το σ τα μυστικά της μπάλας. Είχε βέβαια την ατυχία να είναι Παναθηναϊκός και …δυστυχώς αυτά τα τρυφερά χρόνια της πρώιμης ποδοσφαιρικής του καριέρας ταυτίστηκαν με την κόκκινη αυτοκρατορία. Έτσι ξεκίνησε να παίζει επιθετικός μετά πήγε στα χαφ και κατέληξε να παίζει στόπερ προσπαθώντας να μοιάσει στους Γκουμομπασινάδες. Ήταν μια περίοδος περιπλάνησης νοτιοανατολικά του κόσμου, εκεί που μόνο χαμάλης του γηπέδου μπορείς να είσαι.

Ευτυχώς όμως ωρίμασε, αποτίναξε από πάνω του το τσούκου τσούκου μπολ κι έκανε την επανάσταση του. Επέλεξε τον ηρωα του, αυτόν που τον έκανε να νοιώθει υπερήφανος και πρωτοφόρεσε την φανέλα με το 7.

Έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται ο ίδιος, γιατί το 7 συνειρμικά με οδηγεί αλλού.

Το πέμπτο βήμα στην καριέρα του ήταν η καθιέρωση στην ομάδα σαν ακραίος μεσοεπιθετικος και μάλιστα στην πιο ανταγωνιστική ομάδα του Θεσπιακού την τελευταία δεκαετία. Εκείνη την χρονιά έγινε συλλέκτης εμπειριών, έμαθε πολλά για την θέση του και για το σώμα του. Για το μεν πρώτο φρόντισε ο Σταμούλης. Για το δεύτερο φροντίζει ακόμα ο Καραμάνης.

Την επόμενη χρονιά ο Θεσπιακός υποβιβάστηκε και την τεχνική ηγεσία της ομάδας ανέλαβε ο ελπιδοφόρος Σπύρος Μπέκας. Ο προπονητής «μαέστρος» που έβλεπε το γήπεδο πεντάγραμμο και τους ποδοσφαιριστές του σαν νότες που θα συνθέσουν το τέλειο κονσέρτο. Και πράγματι, απέδειξε πως οι νότες είναι 7ψυχες. Ο Θεσπιακός πήρε το πρωτάθλημα πανηγυρικά και ο Μάκης ήταν ο Μπέκος της ορχήστρας.

Την επόμενη χρονιά ο Θεσπιακός δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α’ κατηγορίας και μοιραία έμεινε άμπαλος. Δεν τον χάλασε όμως πολύ γιατί ακόμα και άμπαλος, επειδή είναι και Πολυνείκης σήκωσε άλλη μια κούπα με τους Άμπαλους. Περνώντας όμως ο καιρός του κακοφαινόταν να μένει με το ενθύμιον του πρωταθλήματος τόσο μικρός και ορεξάτος που ήταν κι έτσι το έριξε στο φαΐ.. Για καλή του τύχη βρήκε Χ λόγους κι ενώ η ζωή του ήταν μαύρη, άρχισε να την ζει πολύχρωμα και έντονα.

Φτάσαμε λοιπόν στην νέα σελίδα της ιστορίας του Θεσπιακού που διοίκηση είναι οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές, ένας εκ των οποίων και ο Γεράσιμος (από θεωρεία άλλο τίποτα και κάθε βράδυ παϊδάκια). Προπονητής ο λαοφιλής Λάκης και ο Γεράσιμος πρέπει να του αποδείξει ότι αξίζει να παίζει. Ένα βράδυ σε ταβέρνα του χωριού και μετά το πέμπτο παϊδάκι, βγάζει ένα cd από την τσέπη και του λέει, ας μιλήσουν τα τραγούδια μου. Από τότε δεν ξαναβγήκε από την ενδεκάδα κι έτσι ευτυχώς πέταξε το αρνάκι που κουβαλούσε. Από εκείνη τη χρονιά, τελικά η ομάδα κέρδισε την άνοδο στην Α’ αλλά ο ίδιος απέκτησε ένα απωθημένο. Οι ροσονέρι της περιοχής, οι φίλοι μας Καρανταίοι, του είχαν κάνει τη ζωή δύσκολη και δεν τον άφηναν να χαρεί με την ψυχή του την άνοδο. Έστειλαν την ομάδα σε ένα γήπεδο με κεραυνούς να ψάξει την Πύλη που θα μας οδηγήσει στην Α’ κατηγορία. Εν τέλει ο G7 την βρήκε εύκολα (έκανε το 1-0 πολύ νωρίς ) και ήρθε η ώρα των αποδείξεων.

Προπονητής ξανά ο Μπέκας και ο Γεράσιμος ένιωσε ένα σκίρτημα. Στο ξεκίνημα της χρονιάς ο κόουτς του έδωσε την φανέλα με το 7 στο σπίτι και του ψυθίρισε με αγάπη ότι κάνεις. Η φετινή χρονιά έμελλε να ήταν η Αναγέννηση του Γεράσιμου. Πρώτος σκόρερ της ομάδας με μεγάλη ποικιλία κινήσεων και εκτελέσεων. Δεν τα λέτε, δεν τα γράφετε, κάποιος πρέπει να τα πει. Κεφαλιές, σουτ, προβολές με χαρακτηριστικότερο όλων την σέντρα σουτ με την Ένωση. Μια γκολάρα με αρκετή δόση τύχης, αλλά πολύ περισσότερο μαγκιάς. Εκεί που όλοι τα είχαν χαμένα από την αναπάντεχη ανατροπή (μόλις είχε γίνει το 2-3 από 2-1) πήρε την ομάδα στις πλάτες του. Πήρε την μπάλα στα πόδια του και την έστειλε «με την προέκταση της φύσης του» εκεί που έπρεπε για να «ετοιμάσει» την αντίπαλη ομάδα, ώστε να μην δυσκολευτεί ο Μπιλ να την «τελειώσει». Πολλές ασιστ – πάρε βάλε – επίσης με πολλούς τρόπους.

Κι εδώ ακριβώς είναι το σημείο που τον αναδεικνύει σε ηγετική μορφή της ομάδας. Όταν η μπάλα βαραίνει ο Μάκης την παίρνει στα πόδια, διαλέγει τον μαλάκα και μεταμορφώνεται σε κάποιο από τα goonies. Μόλις τον πλησιάζει ξαφνικά… το 7 γίνεται 21, βαρελάκια, σφύριγμα, πόνος, ο μαλάκας καραφλιάζει, μετά κιτρινίζεται και στο τέλος αναφωνεί :¨Karagoonies¨.
Η πιο χαρακτηριστική φάση στο πρωτάθλημα, ήταν η κεφαλιά ασιστ στον Κατσαρό ο οποίος δεν δυσκολεύτηκε να νικήσει, για πρώτη φορά, το φάντασμα της Ελλοπίας. Στους πανηγυρισμούς αυτού του γκολ o Κατσαρός λίγο έλειψε να μείνει από ασφυξία. Πριν από λίγο καιρό, στον επίλογο του πρωταθλήματος, με τίτλο κοινωνία ώρα… 7:00 (Αγ. Σπυρίδωνας 7.00μ.μ) έβαλε σε δράση άλλο ένα σχέδιο του, τον ταχυδρόμο. Μπήκε στο γήπεδο και την κατάλληλη στιγμή, μετά από μια τρελή κούρσα από τα δεξιά, έστειλε συστημένο γκολ στο κεφάλι του Μαρίνη. Ήταν ένα γκολ ποίημα που θα χαρίζει σε όλους μας μνήμες.

Όλα αυτά βέβαια ο ίδιος κοκκινίζει όταν τα ακούει. Είναι ένας χαμηλών τόνων χαρακτήρας, που δεν του αρέσει η δημοσιότητα, παρότι ασχολείται με την δημοσίευση. Ευχόμαστε να συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον Θεσπιακό και την ικανοποίηση στους Λουκάδες!

Αγαπημένη φράση: Ένας φίλος!
Αρ. φανέλας : 7
Ήρωας : G7

2 σχόλια:

bill είπε...

Παιχταρά μου εύχομαι να συνεχίσεις να παίζεις μπάλα(με την κλίκα) για πολλά χρόνια
ακόμα...Κυριακοσταθαίοπαναγιώτηδες
(όπως είχες πει)μέχρι τα 92 μας χρόνια (98 για Κυριάκο- Παναγιώτη)...
Να είσαι γερός!υγειής και πάντα ορεξάτος για να γεμίζεις με ιδέες την ομάδα εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου!!!!

ΦΙΡΜΑ είπε...

Φίλε μου,φέτος έκανες τη χρονιά που άξιζες στον εαυτό σου..Μια δύσκολη χρονιά,έφτυσες..αίμα για την ομάδα!Έκανες ενα ΜΕΓΑΛΟ πρώτο γύρο,με ΜΕΓΑΛΕΣ εμφανίσεις και ΜΕΓΑΛΑ γκολ και φυσικά τελείωσες τη χρονιά με μια ΜΕΓΑΛΗ ασίστ..Γκολ-με πιθανούς κ απίθανους τρόπους-ντρίπλες,
σέντρες,κερδισμένα φάουλ,ισορροπία στην ομάδα μερικά απ'όσα εκανες κ φέτος!Ατάκες που έγραψαν ιστορία-μην πει κανείς ότι δεν το ήθελα,γι'αυτό είσαι διαιτητής κτλ
Σου εύχομαι καταρχήν σωματική και ψυχική υγεία και αντίστοιχη χρονιά με τη φετινή,ώστε να κάνουμε πάλι πλάκα στην Α Βοιωτίας,ξέρεις εσύ..
Υ.Γ.(1)Ντροπή να δείχνεις Γκαλέτι με χαρά..τι θα πει ο Άλεξ όταν το δει?
Υ.Γ.(2)'Ενιωσες σκίρτημα για τον Μπέκα τη φετινή χρονιά?Δηλαδή απο του χρόνου να περιμένω rendez-vous?