Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

Αφιέρωμα15ο. Οι "μικροί" του Θεσπιακού.

Ο Θεσπιακός μετά από το κανονισμό για την υποχρέωση χρήσης νέων παιδιών στην βασική 11άδα έχει στο ρόστερ του πολλά παιδιά μικρότερης ηλικίας. Πόσο μάλλον που φέτος η ομάδα μας είχε παιδιά μόνο από το χωριό. Παλιότερα η μη υποχρέωση για τις ομάδες έκανε τους προπονηταράδες της ομάδας να συμπεριφέρονται με ποιότητα και παιδεία στους λεγόμενους πιτσιρικάδες.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια δεν ισχύει αυτό και για αυτό μπορεί να είναι περήφανοι και οι ποδοσφαιρικές Ενώσεις (Θου Κύριε…) αλλά και οι εκάστοτε Διοικήσεις της ομάδας.

Λόγω του μικρού μέχρι στιγμής ποδοσφαιρικού παρελθόντος τους, τα αφιερώματα των παιδιών είναι δυσανάλογα σε μέγεθος της στοργής και προδερμ που η οικογένεια του Θεσπιακού έδειξε, δείχνει και θα δείχνει στα παιδιά της ηλικίας που όλοι περάσαμε και που θα αποτελούν τους αυριανούς ψυχαγωγούς του Σαββάτου μας.

Ξεκινάμε:

Ο Χριστόπουλος είναι ένας από τους 5 λεγόμενους μικρούς όπου πήραν το μεγαλύτερο μερίδιο συμμετοχών στο φετινό πρωτάθλημα. Παίχτης χωρίς παρελθόν στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα αλλά, στον βαθμό που του επιτρέψει το επάγγελμά του, με πολύ μέλλον.

Ντελικάτος και ευέλικτος σκαρφάλωνε στο κατάρτι της γαλέρας του Θεσπιακού αναμένοντας τη θέα της στεριάς στο δρόμο για την παραμονή στην Α’. Τους βαθμούς ο Θεσπιακός εκέρδιζε ωριά με την ωριά. Εκτός από τον κόσμο μας κανείς δε μας θυμάται σε τούτο το τρομακτικό γρασίδι του χαμού. Η αναπάντεχη απόδοσή του ήταν ένα χαρμόσυνο γεγονός για το οπλοστάσιο του Μπέκα. Ο Γιώργος έγινε το ΚΑΠΟΝΙ της ομάδας που σήκωνε τη σωσίβια μας λέμβο στην φουρτουνιασμένη ζώνη υποβιβασμού της κατηγορίας. Βοήθησε στα μπακ κλείνοντας σημαντικούς αντιπάλους και στήριξε την επίθεση με τις τεχνικές τους ικανότητες. Αν και πολλοί πίστευαν ότι ο Καραντάς, ο Καραντάς θα μας μπατάρει, ο Γιώργος τους αγνοούσε γνωρίζοντας ότι το πειρατικό του Κάπτεν- Μπέκα, που μ’ αυτό φύγατε και ‘σεις, είναι ικανό να κάνει αδιαμφισβήτητο αποτέλεσμα αυτό που φάνταζε αρχικά ως έκπληξη. Πάντως, αγνοούνται οι επικαλαμίδες του…

Και αφού με έπιασε ναυτία με αυτά που γράφω, προχωράμε στον επόμενο:

Μερικοί παίχτες το έχουν μοίρα να πετυχαίνουν γκολ που δίνουν βαθμούς. Ένας από αυτούς είναι και ο Βασίλης Τσένγκο. Με δύο γκολ λύτρωση έθεσε τη βάση για δύο πολύ καλές περιόδους της ομάδας μας. Καταρχήν με το γκολ επί της ομάδας του Καπαρελίου όπου άνοιξε τον δρόμο σε μια δύσκολη και επίπονη νίκη (7.500 φάουλ) και, μετέπειτα, με το πανέμορφο νικητήριο γκολ επί της Κυπελλούχου Βοιωτίας Ένωσης Αντίκυρας- Άσπρων Σπιτιών, στη πιο σημαντική νίκη για την παραμονή στην Α’ κατηγορία. Παρόλο το νεαρό της ηλικίας του Βασίλη, άρπαξε τις ευκαιρίες που του έδωσε η ομάδα στο παρελθόν με αποτέλεσμα να αποκτήσει εμπειρία που τον ξεχωρίζει. Η εμπειρία αυτή τον έκανε βασικό στέλεχος της φετινής επιτυχίας.

Ηθικότατος και ομαδικός αγωνίστηκε για την ομάδα συνδυάζοντας την πολύ απαιτητική του εργασία με την κάλυψη των αγωνιστικών του υποχρεώσεων άψογα.

Πάμε παραπέρα. Υπάρχουν ορισμένα παιδιά που λες ότι αν έχουν όρεξη, θα παίξουν πολύ μπάλα. Αυτή είναι και η εκτίμησή του υπογράφοντος για τον Πέτρο Χρήστου. Δύο χαρακτηριστικά έχει που αν συνδυαστούν θα αποδώσουν έναν καλό αθλητή. Το πρώτο είναι το ταλέντο. Το δεύτερο είναι η διάθεση να ακούει και να κρεμά τα μάτια πάνω στον προπονητή απορροφώντας κάθε οδηγία. Το πρώτο χαρακτηριστικό, το ταλέντο, του δίνει τη δυνατότητα να εφαρμόζει τις οδηγίες- συμβουλές άμεσα και χωρίς να χρειαστεί επανάληψη- επανάληψη- επαν…

Μπήκε στο «παιχνίδι» ως βασικός μετά από μια συγκυρία για τον ίδιο και για την ομάδα. Έδραξε την ευκαιρία και βγήκε σαν Φυσαλίδα στην επιφάνεια της ανοιχτής θαλάσσης της κατηγορίας. Δυσανάλογα με αυτό που περιμένει κανείς από ένα παιδί της ηλικίας του είναι πολύ δυνατός και ποδοσφαιρικός. Δυνατός είναι και στη ψυχή. Και αυτό διότι στην ηλικία του και έχοντας να παίξει δύο αγώνες μπαράζ, το πρώτο που έχεις να νικήσεις είναι το άγχος, τον «φόβο» και την πίεση. Μάλλον το φιλοσόφησε το θέμα ο μικρός.

Παρόλο διθυραμβικός για τους μικρούς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για δείγματα γραφής. Όπως έχουμε πει σε άλλο αφιέρωμα, η διάρκεια σε κατοχυρώνει σαν καλό παίχτη. Όπως οτιδήποτε στη ζωή, κάθε επιτυχία απαιτεί δουλειά και επιμονή.

Περνώντας στον Κούνο Γιάννη δεν μπορούμε να μην πούμε ότι κατέχει το καλύτερο σουτ στην ομάδα μας. Ναι Στάθη Β.! Το καλύτερο σουτ. Σε προπονήσεις όπου όλοι οι βασικοί είναι στα χωράφια για τις μπάλες τους, ο Γιάννης είναι από τους λίγους που εφαρμόζει την άσκηση, επιτυχημένα…

Δεν είχε πολύ χρόνο συμμετοχής φέτος. Παρόλα αυτά, ζώντας το οικογενειακό κλίμα του φετινού Θεσπιακού συμμετείχε με πάθος σε όλη αυτή την προσπάθεια. Με θητεία βασικού στον Τιφαϊκό θα καταφέρει με λίγη προσπάθεια ακόμη να μπει πιο γερά σε συμμετοχές στο πρωτάθλημα.

Τέλος, φέτος έκαναν ντεμπούτο και δύο άλλα παιδιά. Ο Χατζής Γιάννης και ο Βαρθαλάμης Γιώργος. Χαφ και τερματοφύλακας. Είναι πραγματικά ευχάριστο να βλέπεις παιδιά στο γήπεδο να ψάχνουν την άθληση και την επιτυχία. Η όρεξη και η επιμονή είναι οι δύο λέξεις- κλειδιά για την τελευταία. Σίγουρα οι εκπαιδευτικές υποχρεώσεις των ανωτέρω δεν αφήνουν πολλά περιθώρια χρόνου. Από την άλλη, όμως, δίνουν πολύ χώρο και διάθεση για ξεκούραση μέσα από την άθληση και για αποτοξίνωση από την προετοιμασία των λίγων εξετάσεων που περνάγαμε, περνάμε και, μάλλον, θα περνάμε (μηνιαίες- τριμηνιαίες- εξαμηνιαίες- ετήσιες- Ιουνίου- Σεπτεμβρίου- Ιανουαρίου και … στα μούτρα τους).

Σημαντική Σημείωση 1: Τις φωτογραφίες των Τσένγκο, Βαρθαλάμη και Χατζή μας τις έστειλε ο Thanos τον οποίο και ευχαριστούμε. Όσοι από τους προηγούμενους διαβάσουν το αφιέρωμα θα ήταν χαρά μου, εάν φυσικά θέλουν, να στείλουν στο e-mail των Θεσπιακών κάποιες καλύτερες ώστε να αναρτηθεί η καλύτερη. Ευχαριστώ…

Σημαντική Σημείωση 2: Αυτό είναι το προτελευταίο αφιέρωμα στους παίχτες του Θεσπιακού. Το τελευταίο ανήκει δικαιωματικά στον Μάκη Μπόγρη. Είναι σχεδόν έτοιμο και θα αναρτηθεί εντός των επόμενων ημερών.

Βασίλης Τσένγκο

Γιάννης Χατζής

Γιώργος Βαρθαλάμης

1 σχόλιο:

panagos είπε...

Συχγαρητηρια σε ολα τα παιδια. Ηταν πραγματικα μια πολυ καλη χρονια για τους μικρους μας ποδοσφαιριστες. Η επιτυχια της παραμονης ανηκει πρωτα σε αυτα τα παιδια, γιατι τους αλλους τους ξεραμε. Ανταποκριθηκαν με ενθουσιασμο στο καλεσμα της ομαδας και απεδειξαν οτι το ποδοσφαιρικο μελλον του χωριου μας ειναι ευοιωνο.