Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2008

Τα μαύρα μας τα χάλια...

ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΘΕΣΠΙΕΩΝ
Ο Δήμος , που αριθμεί 5949 κατοίκους (απογραφή 2001), δεν διαθέτει καμιά απολύτως αθλητική εγκατάσταση κατάλληλη για ποδοσφαιρικούς αγώνες, μπάσκετ, βόλεϊ και μαζικό αθλητισμό. Οι ήδη υπάρχουσες, είναι εγκαταλελειμμένες και εντελώς ακατάλληλες ακόμα και για τρέξιμο. Τα γήπεδα παλαιότερα αποτελούσαν τόπος συνάντησης των κατοίκων τα Σάββατα και τις Κυριακές, καθώς γίνονταν ποδοσφαιρικοί αγώνες και ενίοτε πραγματοποιούνταν και άλλες αθλητικές δραστηριότητες. Σήμερα δυστυχώς είναι τόποι απόθεσης σκουπιδιών και άχρηστων οικοδομικών υλικών. Οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι έχουν διαλυθεί. Δύο ομάδες (ο Θεσπιακός και η Άσκρη) υπολειτουργούν και αυτό γίνεται χάρη στη διάθεση και την ‘τρέλα’ μερικών συμπολιτών μας. Οι αγώνες δίνονται σε άλλα γήπεδα μακριά από τον δήμο, όπως για παράδειγμα στις αθλητικές εγκαταστάσεις της ΕΠΣ Βοιωτίας στον Άγιο Σπυρίδωνα, πληρώνοντας βέβαια για τη χρήση ή σε γήπεδα γειτονικών δήμων (Βάγια). Ένα μικρό φωτογραφικό οδοιπορικό στις υπάρχουσες αθλητικές εγκαταστάσεις στα χωριά αναδεικνύει την τραγική κατάσταση πού επικρατεί.
Δημοτικό Διαμέρισμα Νεοχωρίου (436 κάτοικοι).
Το πιο μικρό χωριό του Δήμου και το πιο εγκαταλελειμμένο. Για να βρει κανείς το γήπεδο πρέπει να ρωτήσει δύο και τρείς φορές. Φτάσαμε εκεί οδηγώντας σε χωματόδρομο φαγωμένο από τα νερά της βροχής. Έχει χρόνια μάλλον να χρησιμοποιηθεί. Περίφραξη έτοιμη να καταρρεύσει, σκουριασμένη. Το ίδιο τα δοκάρια και οι πάγκοι των αναπληρωματικών παιχτών. Μεγάλες πέτρες μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Χωρίς νερό και αποδυτήρια. Στον αγωνιστικό χώρο έχουν φυτρώσει χορτάρια.
Δημοτικό Διαμέρισμα Άσκρης (994 κάτοικοι).
Στην έξοδο του χωριού, προς την κοιλάδα των Μουσών, βρίσκουμε τις αθλητικές εγκαταστάσεις της Άσκρης. Η εγκατάλειψη σε όλο της το μεγαλείο. Και να σκεφτεί κανείς ότι η ομάδα του χωριού, συμμετείχε φέτος στο τοπικό πρωτάθλημα. Τα χορτάρια έχουν πνίξει τη περίφραξη και πέρασαν στο γήπεδο. Οι μπασκέτες σχεδόν κατεστραμμένες. Λάδια και σκουπίδια στο μπάσκετ. Κάποιοι χρησιμοποιούν τον περιβάλλοντα χώρο και το γήπεδο μπάσκετ για να παρκάρουν τα αγροτικά εργαλεία.
Δημοτικό Διαμέρισμα Λεονταρίου (1030 κάτοικοι).
Λίγο καλύτερη η κατάσταση όσον αφορά τον αγωνιστικό χώρο. Ίσως εκεί τα παιδιά που το χρησιμοποιούν να το φροντίζουν μόνα τους. Δεν φτάνει όμως μόνο αυτό. Η μικρή εξέδρα είναι σκουπιδότοπος. Η πρόσβαση σε αυτή είναι δύσκολη λόγω των χόρτων και των σκουπιδιών πού πνίγουν την είσοδο. Τα ‘βρωμόδεντρα’ έχουν μεγαλώσει τόσο πολύ πού κρύβουν τη θέα στον αγωνιστικό χώρο.
Δημοτικό Διαμέρισμα Μαυρομματίου (1960 κάτοικοι).
Εδώ χρειάζονται πολλές σελίδες να περιγράψει κανείς τη κατάσταση. Το ότι ένα κλειστό γυμναστήριο, χορηγία του κ. Νομικού, έχει μείνει μετά από τόσα χρόνια ακόμη στα μπετά, εγκαταλελειμμένο, τη στιγμή πού θα μπορούσε να είναι ένα πραγματικό στολίδι για τη περιοχή και τους κατοίκους της, είναι έγκλημα. Λίγο πολύ την ‘αμαρτωλή’ ιστορία της κατασκευής του, τη γνωρίζουμε. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε την συγκεκριμένη στιγμή. Μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις. Θα κάνει όλους μας να στεναχωρηθούμε. Ίσως όμως και μακάρι να λειτουργήσει σαν εφαλτήριο (για να χρησιμοποιήσω μία αθλητική έκφραση), για τη διεκδίκηση της άμεσης ολοκλήρωσης του έργου. Ο χώρος ανάμεσα στο μπάσκετ και το ποδοσφαιρικό γήπεδο λειτουργεί σαν χωματερή. Μπάζα και σκουπίδια στο περίβολο του χώρου. Μάλιστα την ώρα πού φεύγαμε από εκεί, κάποιο φορτηγάκι, έφερνε μερικά από αυτά. Μετά από όλα αυτά το να πούμε κάτι για το ποδοσφαιρικό γήπεδο όπου μέχρι πριν δύο χρόνια γίνονταν και μαθητικές αθλητικές εκδηλώσεις από τα σχολεία της ευρύτερης περιοχής είναι περιττό. Η περίφραξη άθλια και επικίνδυνη. Τα αποδυτήρια επίσης.
Δημοτικό Διαμέρισμα Θεσπιών (1529 κάτοικοι).
Δίπλα από το κτίριο φάντασμα, το νέο Δημαρχείο, βρίσκεται το γήπεδο φάντασμα. Περίφραξη, αποδυτήρια, βρύσες, μπασκέτες, δοκάρια όλα κατεστραμμένα. Ο αγωνιστικός χώρος εγκαταλελειμμένος και χορταριασμένος. Ευτυχώς πού ράντισαν εκτός γηπέδου. Κύριοι της δημοτικής αρχής μία παράκληση: Μη ραντίζετε τον αγωνιστικό χώρο. Μπορεί να γίνει χλοοτάπητας από μόνος του και έτσι να απαλλαγείτε από περιττά έξοδα.
Και με όλα αυτά, κάπου ανάμεσα στο Μαυρομμάτι και τις Θεσπιές στη θέση Ελαφόκαμπος, ξεφύτρωσε κι ένα μεγάλο στάδιο. Με κουλουάρ παρακαλώ. Ολυμπιακών προδιαγραφών. Αγόρασαν το οικόπεδο, ήρθαν οι μπουλντόζες διαμόρφωσαν το χώρο. Συνεργία δούλευαν ασταμάτητα. Τα χρήματα όμως τέλειωσαν και το γήπεδο έμεινε γιαπί. Κανείς δεν σκέφτηκε, ούτε οι προηγούμενες, ούτε η σημερινή δημοτική αρχή, ότι με τόσα χρήματα πού ξοδεύτηκαν για την αγορά και τις έως τώρα εργασίες θα μπορούσαν να αναμορφώσουν τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις. Να αλλάξουν τις περιφράξεις, να αντικαταστήσουν τα σπασμένα δοκάρια, τις σκουριασμένες μπασκέτες, να φτιάξουν τις βρύσες και τα αποδυτήρια, να κάνουν έργα βελτίωσης των αγωνιστικών χώρων. Να τα κάνουν χώρους συγκέντρωσης των νέων ανθρώπων. Σε κάθε χωριό να υπήρχε το γήπεδο, έστω και ξερό, να παίζουν και να διασκεδάζουν οι κάτοικοι. Με σωστό προγραμματισμό και διαχείριση θα περίσσευαν χρήματα για να στρωθούν με πλαστικό τάπητα τουλάχιστον δύο γήπεδα. Κύριε Δήμαρχε, κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι: ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ και το πρόβλημα δεν λύνεται με το γίνει το μεγάλο γήπεδο (αν τελικά γίνει). Πρέπει σε κάθε χωριό του Δήμου να υπάρχουν χώροι άθλησης. Για να ξαναγίνουν οι ομάδες πού διαλύθηκαν, να ξαναμαζευτούν οι νέοι στα γήπεδα. Δεν τελειώσαμε με το θέμα. Κάναμε μια πρώτη προσέγγιση. Θα επανέλθουμε δριμύτεροι…
Κείμενο και Φωτογραφίες: Κ. Μπ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: